Η έλευση εκατομμυρίων προσφύγων στην Ελλάδα και όχι μόνο,  με ενέπνευσε στο να συνδυάσω δύο θέματα πολύ σημαντικά για μένα, τον αθλητισμό και την αλληλεγγύη. Αποφάσισα λοιπόν, να ασχοληθώ με ένα σπουδαίο σύλλογο που δεκαετίες τώρα συνδυάζει τα δύο αυτά χαρακτηριστικά ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει αντιρατσιστική δράση.

943405_663658033661129_1139131737_n

Φυσικά δε θα μπορούσε να είναι άλλος από τη St. Pauli. Η έδρα της βρίσκεται στην πιο κακόφημη περιοχή του Αμβούργου, στο λεγόμενο “δρόμο της διασκέδασης και των κόκκινων φαναριών”. Η περιοχή Ρέπερμπαν είναι στην καρδιά του St. Pauli, μια ανάσα από το λιμάνι του Αμβούργου. Μέχρι τα ’90s ζούσαν σ’ αυτή τη φτωχή συνοικία μετανάστες, άποροι, εργάτες, φοιτητές, ιερόδουλες οι οποίοι αποτελούσαν τον πυρήνα των οπαδών του συλλόγου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν και διανοούμενοι, καλλιτέχνες κ.ά. Η παρουσία των αναρχικών έγινε ιδιαίτερα έντονη τη δεκαετία του ’80, με καταλήψεις σε άδεια κτήρια στο λιμάνι και συχνή ένταση με την αστυνομία.

Ιδρύθηκε το 1910, όμως στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ξεκίνησε η μετάβαση της St. Pauli από μια παραδοσιακή ομάδα σε μια “cult” ομάδα. Μια διαφορετική μάζα οπαδών δημιουργήθηκε, χτισμένη γύρω από αριστερή πολιτική και την καυτή ατμόσφαιρα στα εντός έδρας παιχνίδια της . Οι οπαδοί της υιοθέτησαν τη νεκροκεφαλή και τα κόκαλα, πιο γνωστά ως Jolly Roger, ως το δικό τους ανεπίσημο έμβλημα. Η St. Pauli έγινε η πρώτη ομάδα στη Γερμανία που απέκλεισε επίσημα τα ακροδεξιά στοιχεία από το γήπεδό της σε μια εποχή που ο φασιστικής έμπνευσης χουλιγκανισμός δυσφήμιζε το άθλημα σε όλη την Ευρώπη. Οι οπαδοί της St. Pauli είναι πανκ, αντιρα922148_659407804086152_1543270473_oτσιστές, αντιφασίστες, αντισεξιστές και διεθνιστές. Το καταστατικό του γηπέδου της ομάδας απαγορεύει ρητά κάθε εκδήλωση εναντίον ανθρώπων διαφορετικού χρώματος, πεποιθήσεων και σεξουαλικών προτιμήσεων.  Παρότι το ποδόσφαιρο σαν άθλημα έχει αρκετά περισσότερους άνδρες οπαδούς, στην περίπτωση της St.Pauli υπάρχει ένας πυρήνας πολλών γυναικών των περισσότερων στη Γερμανία που υποστηρίζουν το σύλλογο.

Σαν σύλλογος έδειχνε ανέκαθεν αλληλεγγύη βοηθώντας με κάθε τρόπο αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αλληλεγγύης αποτελεί η ενέργεια της ποδοσφαιρικής ομάδας να μεταβεί για προετοιμασία το 2004 στην Κούβα. Εκεί βλέποντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της χώρας, ο σύλλογος αποφάσισε να βοηθήσει. Σε συνδυασμό με τον κόσμο του, ξεκίνησε μια καμπάνια από την οποία μαζεύτηκαν χρήματα για την υδροδότηση σχολείων της Κούβας με πόσιμο νερό. Το πρόγραμμα αυτό όμως δεν έμεινε εκεί αλλά γιγαντώθηκε πηγαίνοντας σε αφρικανικές χώρες. Πρόσφατα ξεκίνησαν αντίστοιχα ενέργειες και στο Νεπάλ.

Σύλλογος με 11 εκατομμύρια οπαδούς σε όλο τον κόσμο χωρίς να έχει διακρίσεις σε επίπεδο τίτλων δεν μπορεί να μην είναι μεγάλος. Εξάλλου πρεσβεύει πολλά περισσότερα από μία νίκη ή ένα τίτλο αφού δεν αποτελούν αυτοσκοπό. Νομίζω ότι έγινε αντιληπτό αυτό..

Τέλος δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε ερασιτεχνικά σωματεία στην Ελλάδα που υιοθετούν τις ίδιες ιδέες και απόψεις με την St.Pauli, και ταυτόχρονα αναπτύσσουν σημαντική δράση στο προσφυγικό αλλά και γενικότερα σε θέματα αλληλεγγύης.. Απείθαρχος Ιωαννίνων, Προοδευτική Τούμπας, η Liberta στο Βόλο και φυσικά ο Αστέρας Εξαρχείων είναι τα σωματεία που εγώ γνωρίζω και σέβομαι για το έργο τους αλλά και για τις ιδέες που πρεσβεύουν. Εξάλλου καμιά φορά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο αθλητισμός είναι μόνο η αφορμή…

Αν δε με απολύσουν θα τα ξαναπούμε,

Χλωμό Πρόσωπο

 

Πηγές: stpaulithess.wordpress.com &  http://www.ksm.gr