nofield1

Πέρασε ένας μήνας και κάτι από το προηγούμενο άρθρο και η αλήθεια είναι ότι απλά δεν ήξερα τι να γράψω. Δεν πειράζει όμως, η διοίκηση του Infomniablog δείχνει κατανόηση. Μπορεί και να φταίει ότι ανήκω σε αυτήν.

Η αλήθεια είναι ότι το θέμα το εμπνεύστηκα από την ποδοσφαιρική επικαιρότητα. Η Λέστερ, μία μικρή ομάδα από την Αγγλία κατάφερε να πάρει το αγγλικό πρωτάθλημα έχοντας το τρίτο μικρότερο μπάτζετ στην κατηγορία. Όταν λοιπόν τα παραδοσιακά μεγαθήρια της χώρας είχαν προϋπολογισμό από 200 μέχρι και 250 εκατομμύρια λίρες, η Λέστερ είχε μετά βίας 60 εκατομμύρια. Η διαφορά είναι χαοτική και νομίζω ότι είναι αντιληπτό αυτό.

Για μένα όλο αυτό ήταν μια σφαλιάρα στην εμπορευματοποίηση που εδώ και αρκετά χρόνια έχει μπει στον κόσμο του ποδοσφαίρου. Τα έσοδα των μεγάλων ποδοσφαιρικών ομάδων είναι τεράστια πλέον και είναι αρκετά συνηθισμένο σήμερα, να γίνονται πωλήσεις παικτών με ποσά μεγαλύτερα των 70 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ πολλοί ποδοσφαιριστές μάλιστα φτάνουν να αμείβονται ετησίως με ποσά που ξεπερνούν τα 20 εκατομμύρια ευρώ  (χάρη και στις διαφημίσεις που συμμετέχουν βέβαια).

Δικαιολογημένα κάποιος που θα διαβάσει τα παραπάνω, θα αναρωτηθεί “τι μας πειράζει που έχει εμπορευματοποιηθεί το ποδόσφαιρο, εφόσον εξελίσσεται”. Παρακολουθώντας αρκετά συχνά διάφορους ποδοσφαιρικούς αγώνες, θεωρώ ότι το ποδόσφαιρο δεν κερδίζει τίποτα.  Υπάρχει μια προβολή του lifestyle των ποδοσφαιριστών ενώ οι ίδιοι ενδιαφέρονται πρώτα πως να γίνονται ολοένα και πλουσιότεροι και μετά να μείνουν στην επικαιρότητα με διαφημίσεις, φωτογραφίσεις κτλ. Το ποδόσφαιρο χάνει την άγρια ομορφιά του, γίνεται πιο σοφτ και λίγες είναι οι ομάδες που αρνούνται να μπούνε στο τρυπάκι της εμπορευματοποίησης ή έστω μπαίνουν αρκετά διακριτικά για να μπορούν να επιβιώσουν. Στην Ευρώπη τα ποσά που παίζονται είναι δεκάδες δισεκατομμύρια, στην Ασία και στις ΗΠΑ ακολουθούν τον ίδιο δρόμο, ενώ στην Λατινική Αμερική το ποδόσφαιρο κρατιέται ακόμα σε πιο αγνό επίπεδο, με μερικές εξαιρέσεις βέβαια. Στην Αφρική παραμένει σε πρωτόγονα επίπεδα.

Μπαίνοντας στη διαδικασία να γράψω όλα αυτά, παρατήρησα ότι το ποδόσφαιρο εμπορευματοποιείται σε χώρες και ηπείρους που υπάρχει μια γενικότερη ανάπτυξη είτε στην τεχνολογία είτε γενικότερα στο επίπεδο ζωής . Δεν θέλω να θίξω το πόσο επιφανειακή είναι αυτή η ανάπτυξη και πόσους ανθρώπους πλήττει. Μήπως τελικά το ποδόσφαιρο είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας; Είτε πάρουμε την Ελλάδα, είτε κάποια αφρικάνική χώρα είτε κάποια αναπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα που καταλήγουμε;

Τροφή για σκέψη.

82_2

Χλωμό Πρόσωπο